ARCHITEKTURA KOŚCIOŁA

Kościół zbudowany jest z kamienia połączonego zaprawą wapienno-piaskową. Jest jednonawowy. Nawa i prezbiterium zbudowane są na planie prostokąta, o równej wysokości i szerokości, o sklepieniu kolebkowym na gurtach z lunetami, nakryte wspólnym, dwuspadowym dachem. W środkowej części dachu umieszczona jest sygnaturka, nakryta cebulastym hełmem z lunetami, zwieńczona ażurowym krzyżem.

Po obu stronach nawy znajdują się dwie kwadratowe kaplice o zwierciadlanych sklepieniach: kaplica św. Antoniego od zachodu i św. Franciszka od wschodu.
Pod kaplicą zachodnią znajduje się krypta o sklepieniu kolebkowym. Wejście do niej prowadzi z cmentarza kościelnego, przez niewielką, dobudowaną do kaplicy kruchtę.

Fasada nawy jest jednoosiowa, z dwiema wieżami, nieznacznie wysuniętymi z lica i na boki. Podzielona jest na dwie kondygnacje masywnym doryckim belkowaniem z trójliswowym architrawem, fryzem z tryglifami i gzymsem ozdobionym ząbkowaniem.  W dolnej części fasady znjaduję się wejście główne ozdobione portalem z piasowca i płaskorzeźbą z franciszkańskim emblematem.

WNĘTRZE KOŚCIOŁA

Wnętrze kościoła pokryte jest ciemnoróżową polichromią i bogatą dekoracją sztukatorską. Nawa i prezbiterium nakryte są sklepieniem kolebkowym na gurtach z lunetami. Ściany nawy i prezbiterium zdobią zestawione w pary kompozytowe pilastry. Pilastry w prezbiterium maja iluzjonistycznie malowane trzony.

Między nawą a prezbiterium usytuowane są dwa masywne filary, ozdobione stiukowymi kartuszami z herbami fundatorów kościoła, Jana Franciszka Lipskiego, herbu Łada i jego żony, Izabeli z Lanckorońskich Lipskiej, herbu Zadora.

W nawie, między parami pilastrów znajdują się wąskie, zaokrąglone nisze, ozdobione iluzjonistycznie malowanymi postaciami świętych lub stiukowymi muszlami z girlandami.

Po obu stronach środkowego przęsła nawy znajdują się kwadratowe kaplice. Prowadzą do nich arkadowe otwory o bogato profilowanych archiwoltach. Otwory te ozdobione są dekoracją płyciną, ornamentem roślinnym oraz malowidłami  przedstawiającymi sceny z życia świętych.

Kaplice mają sklepienia zwierciadlane z lunetami. W centralnej części sklepienia znajduje się płycina zamknięta kwadratowymi, stiukowymi, oprofilowanymi ramami. Po jej bokach znajdują się cztery mniejsze analogiczne płyciny.

Powierzchnię płycin pokrywają malowidła przedstawiające sceny z życia       św. Franciszka oraz franciszkańskie emblematy.

Na północnej ścianie nawy znajduje się analogiczna wnęka, podzielona na dwie kondygnacje belkowaniem, ozdobionym w partii fryzu inskrypcjami i iluzjonistycznie malowanymi girlandami. W kondygnacji górnej umieszczony jest pojedynczy otwór okienny, a w kondygnacji dolej, otwór okienny o łuku odcinkowym i otwór wejściowy. Pomiędzy otworem okiennym, a wejściowym umieszczony jest podest chóru muzycznego z balustradą ozdobioną dekoracją płycinową i malowidłami przedstawiającymi świętych, min. św. Mikołaja, św. Bonawenturę, św. Daniela, św. św. Bernarda, św. Leona, św. Franciszka, św. Antoniego i św. Samuela.

ARCHITEKTURA KLASZTORU

Klasztor tworzą trzy prostokątne, piętrowe skrzydła. Skrzydła północne
i południowe przylegają bocznymi ścianami do kościoła i są do siebie prostopadłe. Mają taka samą wysokość, szerokość i długość. Skrzydło wschodnie, jest krótsze i szersze od pozostałych.

Boczna, zachodnia część skrzydła północnego, wysunięta przed fasadę kościoła, przepruta jest w dolnej części prostokątnym otworem wejściowym, nad którym znajduje się kamienna płyta z płaskorzeźbionym emblematem franciszkańskim.

franciszkański emblemat umieszczony nad wejściem na chór

Południowo-wschodnie naroże północnego skrzydła zajmuje arkadowe podcienie, wewnątrz którego umieszczone są schody.

Do skrzydła południowego przylegają masywne szkarpy i wysoka przybudówka. Jej ściany przeprute są niewielkimi, kwadratowymi otworami okiennymi, a u podstawy, na narożnikach, znajdują się niskie szkarpy. Całość przykryta jest trójspadowym dachem.

W południowo-wschodnim narożniku skrzydła południowego znajdują się otwory arkadowe, trzy w sferze górnej i dwie, w sferze dolnej. Ich ściany wewnętrzne przeprute są otworami okiennymi i jednym otworem wejściowym. Na ścianie pomiędzy arkadami a przybudówką, znajduj się pięć prostokątnych otworów okiennych, dwa w części górnej i trzy w części dolnej.

skrzydło południowe- widok od strony płn.- wsch.

Skrzydło wschodnie klasztoru jest nieco szersze i krótsze od pozostałych skrzydeł, przykryte dachem dwuspadowym. Jego wschodnia ściana przepruta jest siedmioma prostokątnymi otworami okiennymi, oraz dwoma otworami wejściowymi. Do skrzydła wschodniego przylega mała, parterowa przybudówka o dwuspadowym dachu i niewielkim, prostokątnym otworze wejściowym.

Elewacja skrzydła wschodniego, od strony wirydarza, przepruta jest siedmioma prostokątnymi otworami okiennymi i jednym, prostokątnym otworem wejściowym, umieszczonym w głębokiej wnęce. Na ścianie wschodniej widnieją wyraźne ślady po nieistniejącej już przybudówce i zamurowanym otworze wejściowym.

skrzydło wschodnie- widok od strony wirydarza

Wewnątrz klasztoru, na obu kondygnacjach, znajdują się niewielki korytarz, obiegający dookoła wirydarz. Oświetlają go niewielkie otwory okienne, umieszczonymi przeważnie w głębokich wnękach. W większości pomieszczeń występują sklepienia krzyżowo-żebrowe.

króżganki klasztorne